Η ισορροπία σε μια σχέση, εξαρτάται άμεσα από τον βαθμό του σεβασμού, της κατανόησης, της επικοινωνίας και του ποιοτικού διαλόγου, την αποδοχή της διαφορετικότητας, για κάθε άνθρωπο, ακόμα και αν είναι το ταίρι μας, και επίσης την κατάρριψη εσφαλμένων πεποιθήσεων.

Πολύ συχνά, οι σχέσεις ξεκινάνε από το ότι ο άλλος, μας θυμίζει κάτι ή κάποιον, από το ήρεμο και γνώριμο περιβάλλον της παιδικής μας ηλικίας.

Όταν για διάφορους λόγους αυτό αποδειχθεί απλώς μια πεποίθηση του μυαλού, που δεν έχει βάση αληθείας, τότε η σχέση καταρρέει.

Συχνά, η επικοινωνία είναι θέμα χειρισμού και το πόσο έτοιμοι είμαστε, να μην αφήσουμε την όποια κατάσταση, να φτάσει στα άκρα.

Ένα είναι σίγουρο. Πως από την κρίση, το ζευγάρι μαθαίνει τι ακριβώς συμβαίνει.

Για να το μάθει αυτό όμως, πρέπει να ζητήσει βοήθεια, από κάποιον ειδικό και να θέλει να βρει μια λύση στο πρόβλημα, ώστε να σωθεί πάνω απ’ όλα η σχέση.

Είναι φορές, που οι γυναίκες, αλλά και οι άντρες, συζητούν το πρόβλημα της σχέσης τους, με τη μαμά τους, τις αδελφές, ή τους αδελφούς και τις φίλες ή τους φίλους.

Είναι μεγάλο λάθος, γιατί αυτά τα άτομα, δεν μπορούν να αποστασιοποιηθούν από τη σχέση και την ποιότητα που αυτή έχει μέσα στο ζευγάρι και να δώσουν σωστές συμβουλές.

Πρέπει και οι δύο, να πουν με ειλικρίνεια, ότι θέλουν να σώσουν τη σχέση και να αποφύγουν το διαζύγιο, που σε τελική ανάλυση, αν δεν αλλάξουν, και η επόμενη σχέση, θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την προηγούμενη και θα καταλήξει στην ίδια διαλυμένη κατάσταση.

Ο ψυχοθεραπευτής, θα δώσει την απαραίτητη προσοχή στο ζευγάρι, θα αναλύσει τα πιστεύω του και τα δεδομένα της σχέσης τους και θα τους κάνει να καταλάβουν ότι κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και μοναδικός και πως δεν είναι λύση να πουν ο ένας ή ο άλλος, ότι θα αλλάξουν όπως ο άλλος τους θέλει.

Μετά τις συνεδρίες, τα δύο μέρη, έρχονται πιο κοντά, βελτιώνουν και εξελίσσουν τη σχέση, αλλά και την προσωπικότητά τους. Αγγίζουν πιο εύκολα την αυτογνωσία.

Ειδικά αν υπάρχουν παιδιά, πρέπει να κάνουν μεγαλύτερη προσπάθεια, γιατί αναλαμβάνουν επιπλέον ευθύνη, πάνω στην καλή ψυχολογία ενός τρίτου ατόμου, που έχουν φέρει στη ζωή.

Πρέπει να εμβαθύνουν στα θέματα της σχέσης τους, στην διαχείρισή της, την συναισθηματική επαφή, τόσο μεταξύ τους όσο και με τον θεραπευτή. Πρέπει να τον εμπιστευτούν και να ξέρουν ότι δεν θα βγει πιο έξω, οτιδήποτε αφορά αυτούς.

Η ατμόσφαιρα της ασφάλειας και του προστατευμένου περιβάλλοντος, είναι θεμελιώδης για να πάει καλά η συνεδρία.

Έτσι το ζευγάρι με τον θεραπευτή, γίνεται μια τριάδα δύναμης για τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζει.

Όλα επαναδιαπραγματεύονται πάνω στο ίδιο τραπέζι. Τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο, τα συναισθήματα, οι πεποιθήσεις, ότι προσδοκά ο ένας από τον άλλον, αν προσπαθεί να αλλάξει ο ένας τον άλλον, ή αν αλληλοκατηγορούνται για το αν διορθώθηκαν ή όχι.

Σε κάθε σχέση, πρέπει να υπάρχει ασφάλεια από το ταίρι ώστε το στοιχείο της έλξης, να γίνεται πιο δυνατό.

Η συντροφικότητα, η αγκαλιά, είναι η ουσία, καθώς ο άλλος μπορεί να θυμίζει κάτι στον άνθρωπό του, από την ευαίσθητη παιδική ηλικία.

Από την άλλη, συχνά αναβιώνουν ασυνείδητα τραύματα, ανοίγουν πληγές, εξωτερικεύονται φόβοι, επώδυνα συναισθήματα, ακόμα και βίαιες σεξουαλικές πράξεις, που ο ασθενής μέσα στην σχέση, προσπαθεί να ξεχάσει ή να απωθήσει.

Όλα τα παραπάνω ξεκινάνε από την γονεική οικογένεια και γίνονται προίκα για το άτομο και στην οικογένεια που το ίδιο έχει δημιουργήσει.

Όμως τίποτα δεν είναι στατικό ούτε τα άτομα, ούτε η σχέση. Κάτι που ξεκίνησε με πάθος και έρωτα, απαιτεί αγώνα για να διατηρηθεί στο βάθος του χρόνου.

Όλα τα προβλήματα μπορεί να εκδηλωθούν με καβγάδες, συχνά για ασήμαντη αφορμή, με αποτέλεσμα να υπάρξει απομάκρυνση και αποξένωση των δύο μερών του ζεύγους.

Η κρίση διογκώνεται. Η έλλειψη επικοινωνίας ή η προβληματική επικοινωνία, οδηγεί σε καβγάδες και μοιραία σε σεξουαλικά προβλήματα και απιστία.

Είναι φορές, που το ζευγάρι απομακρύνεται όταν διαφωνεί στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών, ή όταν αυτά αποκτούν παραβατική δράση, ή όταν κάποιο παιδί πάθει ένα ατύχημα, ή φύγει από τη ζωή. Τότε ενοχοποιούν ο ένας τον άλλον, εξ αιτίας του πόνου που νοιώθουν.

Ένας άλλος λόγος μη επικοινωνίας του ζευγαριού, είναι τα οικονομικά προβλήματα και η απασχόλησή τους στα μέσα δικτύωσης, την ώρα που κουρασμένοι γυρνούν από τη δουλειά και αντί για διάλογο, προτιμούν την απρόσωπη εικόνα της οθόνης.

Για την αναζήτηση βοήθειας, πρωτοβουλία παίρνουν κυρίως οι γυναίκες και οι άντρες ακολουθούν, όχι γιατί την πιστεύουν ως λύση, αλλά για να μην γκρινιάζουν οι γυναίκες.

Ωστόσο, η ψυχοθεραπεία ή καλύτερα η ακτινογραφία της σχέσης, χρειάζεται δουλειά και από τους δύο. Μέσα από τη θεραπεία θα επέλθει η ισορροπία.

Ακόμα και μετά από μια απιστία, οι σύντροφοι πρέπει να αποφασίσουν αν θα συγχωρήσουν χωρίς να μείνει μέσα τους η πικρία και ο θυμός και να πάνε πάρα πέρα τη σχέση τους.

Πρέπει και οι δύο να δουν τι πήγε στραβά και να πάρουν το κομμάτι της ευθύνης τους.

Όλοι οι επιστήμονες δεν παύουν να το επαναλαμβάνουν. Το διαζύγιο δεν είναι λύση.

Το ζευγάρι πρέπει να καταλάβει ότι είναι αναγκαίο να κάνουν πράγματα μαζί, να κουβεντιάζουν, να γελάνε, να αγγίζονται και να αλληλοστηρίζονται.

Οι δυσκολίες γίνονται πηγή λύπης, στενοχώριας, αλλά και δύναμης.

Στόχος είναι να το καταλάβουν και να ζητήσουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα βοήθεια. Να καταλάβουν ότι γίνονται και κακές επιλογές συντρόφων, ή ότι η γυναίκα μπορεί να περνάει επιλόχεια κατάθλιψη, αν έχει φέρει στον κόσμο ένα παιδί.

Αυτό δεν είναι αφορμή για να σταματήσει ο διάλογος μεταξύ τους, ούτε για να γίνει η απιστία κανόνας.

Ο ένας σύντροφος πρέπει να είναι για τον άλλον μια ασπίδα προστασίας και ασφάλειας. Η επιλογή του ανθρώπου μας, είναι για τον καθένα μια ιδιαίτερη πτυχή, που οφείλει να αναλυθεί αν θέλει να γνωρίσει τον εαυτό του.

Έτσι μόνο αποκαθίσταται η σεξουαλική επαφή, η συντροφικότητα, η έλξη, και η διαλεύκανση των ασυνείδητων τραυμάτων.

Η αμοιβαία εμπιστοσύνη, είναι θεμελιώδες ζήτημα, για να υπάρξει ανεκτικότητα και κάλυψη στις προσωπικές ανάγκες του καθενός.

Η ακαμψία στις απόψεις, είναι αιτία δυσλειτουργιών.

Ντανώλας Ιωάννης