Σε πολλές οικογένειες, το να γίνει διάλογος και καθοδήγηση με τα παιδιά, επάνω σε σεξουαλικής φύσεως θέματα, είναι αγκάθι και ταμπού.

Δεν είναι λίγες οι φορές, που τα παιδιά μένουν χωρίς ενημέρωση και έρχονται προ τετελεσμένων γεγονότων, όταν ακούσουν από άλλα παιδιά, τι σημαίνει σεξ, ή ακόμα χειρότερα, αν δουν τους γονείς να κάνουν σεξ.

Οι ειδικοί, λένε πως αν δεν μπορείτε να κάνετε αυτό το άλμα, στην ενημέρωση του παιδιού σας, ζητήστε τη βοήθεια κάποιου ψυχολόγου.

Μιλάμε στο παιδί για το θέμα, όταν εκείνο ρωτήσει. Είναι αλήθεια, πως από τον πρώτο χρόνο, το παιδί εξερευνά το περιβάλλον και το σώμα του.

Από τα τρία του χρόνια, ανακαλύπτει το φύλο του και έχει περιέργεια για το σώμα των άλλων. Εκφράζει τις απορίες του, για κάθε τι που μπορεί να του κινήσει την περιέργεια.

Κάνει ερωτήσεις του επιπέδου, πώς γεννιούνται τα παιδιά ή γιατί υπάρχουν διαφορές στα γεννητικά όργανα, ανάμεσα σε αγόρια και κορίτσια, ή ανάμεσα στον μπαμπά και τη μαμά.

Ορισμένοι γονείς, ξαφνιάζονται με αυτές τις ερωτήσεις και διστάζουν να δώσουν απαντήσεις αληθινές και σύντομες.

Άλλοι ντρέπονται και αλλάζουν θέμα. Όμως δεν υπάρχει λόγος ντροπής. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και η αναζήτηση σεξουαλικής ταυτότητας, από πλευράς παιδιού, είναι φυσιολογικά θέματα. Γι’ αυτό:

Ενθαρρύνουμε το παιδί να μιλά και να κάνει ερωτήσεις γύρω από αυτό το θέμα.

Πρέπει να θυμόμαστε πάντα, να λέμε τα πράγματα απλά και πάντα αλήθειες, να είμαστε υπομονετικοί και ειλικρινείς, γιατί τα παιδιά έχουν ένστικτο και καταλαβαίνουν πότε μιλάμε με υπεκφυγές, ή θέλουμε να τα αποφύγουμε.

Ο λόγος μας πρέπει να είναι ανάλογα την ηλικία του παιδιού, ούτε παιδιάστικος ούτε σοβαροφανής και απωθητικός.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή, αποφεύγουμε σοκαρίστηκες λεπτομέρειες, που μπορεί να μπερδέψουν τα πράγματα ακόμα περισσότερο.

Και οι δύο γονείς, έχουν την ίδια ευθύνη και πρέπει να κρατούν την ίδια στάση.

Οι απορίες, πρέπει να λύνονται με φυσικό και απλό τρόπο.

Να θυμόμαστε, ότι δεν αρκεί να μιλήσουμε στο παιδί μια φορά για ένα θέμα. Μπορεί να επανέλθει ή να θέλει να ακούει το ίδιο και το ίδιο, για να το εμπεδώσει ή μπορεί έμμεσα να τεστάρει τους γονείς του, αν θα πουν και οι δύο το ίδιο, ή αυτό που του έχουν πει, αν θα είναι το ίδιο κάθε φορά.

Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, είναι διαρκής διαδικασία, μέχρι την εφηβεία. Σε αυτό τον τομέα, μπορεί να βοηθήσει ένας ψυχολόγος, μέσα από την θεραπεία οικογένειας ή ζεύγους πρώτα και μετά οικογένειας.

Αν παραμελήσουμε αυτό τον τομέα, τότε είναι σαν να αρνούμαστε να παρέχουμε στο παιδί, γνώσεις καθοριστικές για τη ζωή του και την πορεία του μέσα στην κοινωνία.

Το ότι δεν είχαμε εμείς σαν παιδιά την ίδια ενημέρωση, ή συζήτηση με τους γονείς μας, δεν σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθήσουμε την ίδια τακτική, διότι η εποχή είναι διαφορετική, οι κίνδυνοι ακόμα περισσότεροι και συχνά η άγνοια μπορεί να σκοτώσει ή να οδηγήσει σε παραβατικές τακτικές.

Επιπλέον, να ξέρουμε ότι το διαδίκτυο είναι μεγάλος πειρασμός, το παιδί μπορεί αν είναι στην σχολική εποχή, να αναζητήσει πληροφορίες, αλλά δεν είναι σίγουρο, ότι αυτές οι πληροφορίες, θα είναι οι σωστές ή οι ενδεδειγμένες για την ηλικία του.

Υπάρχουν γονείς, που αναρωτιόνται «μα να το πονηρέψω από τόσο μικρό;». Κανένας δεν λέει κάτι τέτοιο. Καλό είναι όμως, να έχουμε υποψιάσει το παιδί, για το τι σημαίνει η σεξουαλική πράξη, ώστε να μην πάρει πληροφορίες αρνητικές, από συνομηλίκους του ή από άσχετα άτομα.

Αν δεν συζητήσετε το θέμα εσείς, τότε θα το κάνουν άλλοι με τα παιδιά σας και ίσως όχι με τον καλύτερο τρόπο. Μπορεί ούτε και εσείς, να έχετε την καλύτερη δράση πάνω στον τομέα. Ζητήστε βοήθεια ψυχολόγου ψυχοθεραπευτή.

Αλλιώς, μπορεί ένα παιδί να οδηγηθεί σε στρεβλώσεις σε λανθασμένες πεποιθήσεις, γύρω από το σεξ.

Καμία συμβουλή ή στάση των γονιών, δεν μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη.

Ο ψυχοθεραπευτής, θα πει συχνά στους γονείς να εμπιστεύονται το ένστικτό τους και την διαίσθησή τους.

Η στάση και τα λόγια των γονιών, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εικόνα που μπορεί να έχει το παιδί, για τα δυο φύλα.

Το όφελος, είναι τεράστιο, διότι ο προσανατολισμός πάνω στο σεξ, βοηθάει στην συναισθηματική ανάπτυξη και τον σεβασμό του εαυτού του, δείχνει εμπιστοσύνη στους γονείς και υγιή στάση απέναντι στην σεξουαλικότητα.

Ο ψυχοθεραπευτής, δίνει ψυχολογική και κοινωνική στήριξη, σε γονείς και παιδιά, μέσα και έξω από την οικογένεια, ώστε η βοήθεια αυτή, να μην γίνει εμπόδιο στην ανεξαρτησία των παιδιών.

Την ίδια στιγμή, πρέπει να μιλήσουμε για την σεξουαλική κακοποίηση στο παιδί και να ωθήσουμε την νεαρή αυτή προσωπικότητα, να μιλήσει καθαρά και να εκφραστεί ελεύθερα, αν όχι με λόγια, τουλάχιστον με ζωγραφική.

Επίσης, οι γονείς να μάθουν να μην κατακρίνουν το παιδί τους, όταν κάνει κάτι κακό, να μην το προσβάλουν και να μην το τιμωρούν.

Καλό είναι, να υποψιάσουμε το παιδί για το τι είναι και πως εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους η πορνογραφία, τι σημαίνει παιδική σεξουαλικότητα και σεξουαλική κακοποίηση.

Οι ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις, όταν τα παιδιά έχουν πρόβλημα είναι αναγκαίες. Οι ανησυχίες δεν βοηθούν στην προβληματική δυσλειτουργία.

Η σεξουαλικότητα δεν ενισχύεται από την παραπληροφόρηση.

Τα σεξουαλικά προβλήματα, δημιουργούνται εξ αιτίας των μύθων, της άγνοιας και των ελλιπών γνώσεων. Συχνά, για τα αγόρια που είναι κοντά στην εφηβεία, απειλητικό είναι το άγχος της απόδοσης, ή το άγχος των υψηλών προσδοκιών, ή η ανησυχία για το μέγεθος του μορίου τους. Όλα αυτά μια ψυχοθεραπευτική τακτική, μπορεί να τα λύσει, με τον καλύτερο και πλέον έγκυρο τρόπο.

Ο έφηβος, συχνά αισθάνεται ότι δίνει εξετάσεις στο σεξ. Αυτό πρέπει να σταματήσει να γίνεται εμονική ιδέα. Η ψυχοθεραπεία βοηθάει στον σεξουαλικό προσανατολισμό και τον καθορισμό της σεξουαλικής ταυτότητας του ατόμου. Κατασταλάζει ο άνθρωπος στον τρόπο της σεξουαλικής του έκφρασης και της επιθυμίας του.

Ο διάλογος, είναι μια άριστη θεραπευτική δράση, φτάνει να αναζητηθεί έγκαιρα βοήθεια.

Μια καλή και ζωντανή σχέση, ανάμεσα στους γονείς, είναι σε θέση να δημιουργήσει υγιείς σεξουαλικές δράσεις, για τα παιδιά στο μέλλον. Η δε γνώση, είναι αυτή που θα δώσει τη σωστή εικόνα, για την σεξουαλική πράξη.

Να μην ξεχνάμε, ότι οι γονείς πρέπει να έχουν εγγύτητα και αισθησιασμό, να μην ξεχνάνε την δική τους επιθυμία, ώστε το παράδειγμα της υγιούς συμβίωσης, να περάσει στα παιδιά.

Το παιδί θέλει να βλέπει γενναιόδωρα συναισθήματα, εκ μέρους των γονιών του, ώστε να γίνει αργότερα, το σωστό άτομο στην κοινωνία. Να στερεώσει μια καλή συντροφική ζωή.

Η ψυχοθεραπεία παιδιών και εφήβων, βοηθάει στην έγκαιρη παρέμβαση της οικογένειας. Η εφηβεία είναι μια έκρηξη αλλαγών στο σώμα, αλλά και στην ψυχή του παιδιού.

Έρχονται στην επιφάνεια καταπιεσμένα συναισθήματα της παιδικής ηλικίας, που καλούνται να αντιμετωπιστούν μέσα από τα θέματα της σεξουαλικότητας και των διαπροσωπικών σχέσεων.

Μια αρνητική επίδραση τέτοιων προβλημάτων, είναι πάνω στις σχολικές αποδόσεις.